Hakkımızda

Oysa gerekli olan bir şey vardır. Mariyam, kendisinden geri alınmayacak olan iyi payı seçti” dedi

Luk.10:42 YTC

Her birimiz tek ve aynı önceliğe sahibiz. İsa'yla yakın olmak. Bu topluluk yaşamında birbirimizle olan sohbetlerimizi şekillendirir. Günlük sessiz zamanlarımızda Rab'den öğrendiğimiz şeyleri birbirimizle paylaşır ve birbirimizi yüreklendirerek bina ederiz.

Canım zengin yiyeceklere doyar gibi doyacak. Ağzım neşeli dudaklarla seni övecek

Mez.63:5 YTC

Sağlıklı bir kilise topluluğunun ruhsal olarak aç olan üyelerden oluştuğuna inanıyoruz ve ruhsal açlığı, sağlıklı ruhsallık için gösterge olarak kabul ediyoruz. Bunun için topluluk yaşamında, sevgi dolu bir şekilde karşılıklı hesap verebilirlik ilkesini yerleştiririz.

…Gidin ve bütün ulusları öğrenci yapın…size buyurduğum her şeyi tutmalarını onlara öğretin…

Mat.28:18-20 YTC

İsa'nın Bir Öğrencisi: O'nun bütün buyruklarını kucaklayan ve daha fazla öğrenci yapmak için söz ve eylemle çabalayan kişidir. Böylece her üyemizin sağlıklı ve çoğalan öğrenciler olarak büyümelerine odaklanırız.

Pavlus ellerini üzerlerine koyduğunda, Kutsal Ruh onların üzerlerine geldi. Bilmedikleri başka dillerle konuşup peygamberlik ettiler. Tanrı Pavlus'un eliyle görülmemiş mucizeler yaptı. Öyle ki, onun bedeninden mendiller ya da peşkirler hastalara götürülünce, hastalıkları gidiyor, kötü ruhlar çıkıyordu. İman etmiş olanların birçoğu geliyor, yaptıkları kötülükleri itiraf edip bildiriyorlardı. Büyücülükle uğraşanların bir çoğu kitaplarını toplayıp getirdiler ve herkesin gözü önünde yaktılar. Bunların değerini hesapladıklarında elli bin gümüş tuttuğunu gördüler. Böylece Efendi'nin sözü büyüyor ve giderek kudretleniyordu

Elç.19:6,11-12,18-20 YTC

Tanrı'nın Krallığı'nın (tüm yeryüzündeki ruhsal egemenliği) sadece sözden ibaret olmadığına, fakat Kutsal Ruh'un gücü ve etkinliği ile ilgili olduğuna inanıyoruz. O'nun egemenliğinin inanlıyı Ruh'un gücüyle donatan, günah bağlarını çözen ve hastalara şifa veren meyvelerini görmeyi bekleyerek hizmet ederiz.

'İnananlar kalabalığı tek yürek ve tek candı…

Elç.4:32

Sağlıklı bir kilise, aynı ruhsal amaçta birleşen bir aile demektir. Birbirimizle hayatı paylaşmayı, birlikte öğrenmeyi, birbirimizi taşımayı, sevgiyle birbirimize hesap vermeyi ve aynı ruhsal vizyonda yan yana yürümeyi önceliklendiririz.

Listra'da ayakları sakat bir adam yerde oturuyordu. Ana karnından beri kötürüm olan bu adam hiç yürümemişti. Pavlus'un konuşmasını dinliyordu. Ona dikkatle bakan Pavlus, iyileşmek için imanının olduğunu görünce, yüksek sesle, “Kalk ayaklarının üzerinde dikil!” dedi. O da sıçrayıp yürüdü

Elç.14:8-10 YTC

Tanrı imanımıza göre ve de imandan doğan beklentinin olduğu yerlerde çalışır. Bir topluluk olarak belirtiler ve harikalar Tanrısı'na beklentiyle gelmeye odaklanırız. O'nun büyük işler yapacağını, bize konuşacağını ve dualarımızı işitip yanıtlayacağını beklemenin önemine inanıyoruz.

Haftanın en önemli buluşması. Pazar sabahı bir araya gelip Tanrı'ya birlikte tapınıyor, Söz'ü dinliyor ve topluluk olarak O'nun huzurunda duruyoruz. Kutlama diyoruz, çünkü burada yapılan şey bir görev değil, kurtarılmış bir topluluğun sevinci.

Kilisenin küçük ölçekte yaşandığı yer. Ev ortamında, az sayıda kişiyle bir araya gelip Kutsal Kitap'ı birlikte açıyor, birbirimizin yaşamına ortak oluyoruz. Öğrencilik burada, isim isim tanıdığımız insanlarla kuruluyor.

Ayda bir kez, yalnızca tapınmak ve Tanrı'nın varlığında beklemek için ayrılan bir akşam. Program kısa, beklenti büyük. Kutsal Ruh'un dokunuşunu birlikte tecrübe etmek üzere geliyoruz.

Şefaat için ayrılmış gün. Ülkemiz, yöneticilerimiz ve ulusumuz için oruç tutuyor, dua ediyoruz. Gedikte durmak, bir topluluğun kendisi için değil başkaları için Tanrı'nın önünde yer alması demek.

Tanrı'nın sevgisini ve merhametini, O'nun adını yüceltmek için tüm insanlara yansıtır ve topluluk yaşamımızda sergileriz.