Neye İnanıyoruz?

KUTSAL KİTAP (Eski Antlaşma’nın 39 kitabı ve Yeni Antlaşma’nın 27 kitabı; bkz. Luk.24:44) asıl lisanları olan İbranice, Aramice ve Grekçe’de tümüyle Tanrı’nın hatasız esinidir ve değiştirilmemiştir (2Ti.3:16, 17; 2Pe.1:20-21; 3:15-16). İnanç, ibadet ve uygulama konusunda güvenilir, gerekli ve nihai yetki kaynağıdır (Yu.10:35; 1Ko.4:6; 2Se.3:14-15). Mesih’in gelişi ve İncil’in tamamlanmasıyla yazılı vahiy süreci sona ermiştir (Luk.16:16; Vah.22:18-19).

Evreni yaratan, devam ettiren ve yöneten, her şeye kadir, her yerde hazır ve her şeyi bilen TEK BİR TANRI vardır (Yas.6:4; Mar.12:29). Kendini Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak açıklamış ve tekliğinde ezelden ebede bu üç ilahi şahsiyet olarak var olmaktadır (Yar.1:1-3; Mat.28:19). Tanrı SEVGİDİR (1Yu. 4:8,16) ve ezeli-ebedi tasarısı uyarınca insanları sonsuz yüceliğe kavuşturmayı amaçlamaktadır (1Ti. 2:4-5; İbr.2:10).

İNSAN Tanrı’yla bir sevgi ve ibadet ilişkisi içinde yaşamak, Tanrı’dan zevk almak, O’na yücelik vermek ve O’nunla sonsuza dek mutlu olmak için yaratılmıştır (Mez.34:8; Yu.4:23-24; Yşa.43:7, 21; 1Yu.4:7-8). Ama tüm insanlar günah işledi, Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı (Rom.3:23) ve bu nedenle O’nun kutsal istemlerini karşılamak için tamamen yetersiz kalır (Rom.3:10-20). Bu yüzden Tanrı’nın yargısı altındadır (Yu.3:18, 36; Ef.2:1-2).

MESİH İSA; bütün peygamberlerce ilan edilen Kurtarıcı (Luk.24:27; Elç.3:18), Kutsal Ruh’un gücü ve Bakire Meryem aracılığıyla bedene bürünen, tümüyle insan ve tümüyle Tanrı doğasına sahip, Tanrı’nın Ezeli Sözü’dür (“Tanrı’nın Oğlu” ifadesi biyolojik değil, ruhsal anlamdadır: Yu.1:1-3,14, 18). Onun günahsız yaşamı, günahları bağışlatan kurban olarak ölümü ve ölümden dirilişi, (Yu.1:29; 1Ko.15:3-4) insanın ebedi azaptan kurtulabilmesi için tek gerekli, geçerli ve yeterli kefarettir (Rom. 5:18; İbr. 5:9; 10:14). Dirilmiş olan İsa Mesih halen Baba’nın katında yaşamakta ve Tanrı’ya kavuşanlar için sürekli aracılık etmektedir (Ef. 1:20-23; İbr.7:25).

İçten bir TÖVBEYLE Mesih İsa’ya Rab ve Kurtarıcı olarak İMAN edip ikrar yoluyla O’na tümüyle teslim olan kişi Tanrı katında aklanır (Rom.3:24-25; 4:4-8; 10:9-10). “İman yoluyla, lütufla kurtuldunuz. Bu sizin başarınız değil, Tanrı’nın armağanıdır. Kimsenin övünmemesi için iyi işlerin ödülü değildir” (Ef.2:8-9). İmanlı kişi İsa’yı takip eder, değişen doğasının sonucunda bir şükran ve övgü yaşamı sürdürerek (Rom.5:1-2; Ef. 1:6,12,14; 2Ko.5:17) Rab’bin isteklerine boyun eğer (Rom.1:5; 15:18-19; 16:26), O’nun önceden hazırladığı ve O’nu hoşnut eden iyi işlerin yolunda ilerler (2Ko.5:9; Ef.2:10; 1Yu.2:6).

Tanrı’nın KUTSAL RUHU, iman eden insanın, ruhsal olarak yeniden doğmasını sağlar ve sonsuz mirasın güvencesi olarak onu mühürler (Yu.3:3-8; Ef.1:13-14). Kutsal Ruh imanlının içinde yaşar (Yu.14:16; Rom.8:9), tüm yaşamında Mesih’e tanıklık edebilmesi ve Tanrı’yla beraberlik içinde kutsal bir yaşam sürmesi için her yönden güçlendirir (Elç.1:8; Gal. 5:22-23, 25). İmanlıyı ruhsal yeteneklerle donatıp Kilisesine bağlı kalarak hizmet etmesi için yeterli kılar (1Ko. 12:4-7,11, 13).

Tüm kurtulanlar, Mesih’le birlikte İMANLILAR TOPLULUĞU’nu (Evrensel Kilise’yi) oluşturur (Elç. 2:47). İmanlılar, inançlarını beraber yaşamak ve ibadetlerini yapmak için yerel kilise toplulukları şeklinde düzenli olarak bir araya gelirler (Elç.2:42; İbr.10:25). Her yerel topluluk kendi üyeleri arasından onayladığı önderler tarafından yönetilir. İncil’de kiliseler arası hiyerarşik bir sistem görülmemektedir. Kilisenin başı Mesih İsa’dır (Ef. 1:22; 4:15; 5:23; Kol. 1:18).

Yetkin bir melek olarak yaratılan ŞEYTAN gururlanıp Tanrı’ya karşı başkaldırdı (Yşa.14:12-15; Hez. 28:12-19) ve O’na düşman oluverdi. Tanrı’nın vaadi uyarınca (Yar.3:15; 1Yu.3:8) Çarmıh’ta yenilen Şeytan, gücü elinden alınmış (Mat.12:28,29; Kol.2:15) ama yalanlarıyla inanmayanları saptırmaya devam etmektedir (2Ko.4:4). İmanlılar; yalanlarına, ayartmalarına ve saldırılarına direnerek (Ef.6:10-18; Yak.4:7; 1Pe.5:9) Mesih’in kanından doğan yetkiyle onu yenecek lütfu ve gücü bulurlar (Vah.12:10-11).

Mesih İsa dünyaya tekrar gelip kendi egemenliğini kuracaktır (Mat.25:31). EN SON, ölüler dirilecek, Evrensel Yargı Günü gelecek ve yeni yaratılışta ebediyet düzeni başlayacaktır. Kurtulanlar sonsuzluklar boyunca Tanrı’yla paylaşacakları mutluluğa, kurtulmayanlar ise Tanrı’nın yüceliğinden uzak kalarak sonsuz mahva gidecekler (Mat.25:46; Yu.3:16; 5:29; 2Se. 1:9; Vah. 21:1-7; 22:1-5).